Korfbal Vereniging Amstelveen

Veld: Startbaan 1, 1185 XP Amstelveen
Zaal: Pandora 3 1183 KK Amstelveen

Een klein berichtje over een groot man!

Een klein berichtje over een groot man!

Ik voel mij leeg van binnen. En die leegte is vanaf volgend seizoen ook te voelen op de velden van KVA.

Het is daadwerkelijk het einde van een tijdperk. Het voor mij zo bekende beeld bij KVA2 van de twee meter lange ervaren rebounder, die uiteraard veel meer is dan dat, zal volgend seizoen niet meer te bewonderen zijn. Ik miste zijn naam reeds bij de selectie, waar ik hem juist als eerste had verwacht. Uiteraard moest dit een vergissing zijn, want nog steeds is Jorrit zo fit als maar zijn kan.

Door: Kasper Koster

Ik weet nog hoe hij jaren geleden een zeer zware blessure aan zijn knie kreeg. Toen kon ik mij niet indenken dat hij nog op niveau zou terugkomen. Maar hij bewees mijn ongelijk op indrukwekkende wijze. Altijd als hij naar zijn knie greep zag je de geschrokken reacties op de bank en tribune. Hoewel hij nog wel tijdelijk vanwege zijn andere knie uitviel was dit gelukkig niet van hetzelfde kaliber als zijn eerdere blessure.

Zoals ik reeds aangaf was Jorrit een niet te kloppen rebounder, maar ook de koning van de wollie, waarmee hij af en toe zijn tegenstander degradeerde. De laatste jaren zorgde hij voor de ervaring in ons tweede.

Maar ook verdedigend zat hij er vaak met zijn lange armen tussen, door het spel goed te doorzien. Het gemis van zijn ervaring, rust en spelinzicht zal zich doen voelen.

Naast alle werkzaamheden zoals webmaster en contact met de media maar ook veel andere zaken, waar extra handen nodig waren, was hij ook nog trainer/coach van KVA 3 en laatste jaar KVA4. Gelukkig blijft hij in deze hoedanigheid wel aanwezig. In de avonden op het veld heb ik regelmatig naar zijn trainingen staan kijken. Toen ik zelf de B1 coachte en trainde keek ik vaak nog even naar zijn trainingen om ideeën op te doen. De leuke en afwisselende spelvormen waren genoeg inspiratie om weer een nieuw trainingsprogramma te ontwikkelen.

Zelf had ik de hoop dat Jorrit zelf dan wel op een lager niveau te bewonderen zou zijn. Maar omdat de teams al vol zaten heeft Jorrit besloten zijn plaats af te staan aan de reeds ingedeelde heren. Dit laatste zegt alles over het enorm sociale karakter van deze goedaardige reus. Maar dat neemt het gemis natuurlijk niet weg.

Natuurlijk is het groen/blauwe hart van KVA volgend seizoen nog steeds op de velden te bewonderen. Hopelijk zal hij nog als algemeen reserve te bewonderen zijn om mijn afkickverschijnselen te voorkomen. Maar dat laatste is aan hem. Met Jorrit is de laatste der Mohanikanen uit de selectie verdwenen, waarbij ik die gozer van Mostard even negeer.

Hopelijk zal ik een manier kunnen vinden om de leegheid in mij te kunnen vullen. Het ligt uiteraard wel voor de hand dat ik komend seizoen regelmatig bij KVA 4 te vinden zal zijn, misschien zelfs af en toe bij de trainingen.

Gelukkig heb ik nog eerst de zomervakantie om aan het idee te wennen en met mij nog veel anderen.

Ik weet dat Jorrit niet zo houdt van dit soort aandacht, maar gelukkig zijn er nog meer webmasters. En laat duidelijk zijn, dat er weinigen zo verdienen genoemd te worden als Jorrit.

Fijne vakantie iedereen.